Ağlıyor Bülbülüm Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Yavaşça esen bir rüzgar gibi...
Söyle, bu sevdanın adı mı ölüm?

Gözlerimden uçar uyku hevesi,
Dağıldım rüzgârda savruldu külüm.
İçimi üşütür hasret nefesi,
Söyle bu sevdanın adı mı ölüm?

Yollara bakarken günlerim bitti,
Yüzümde tebessüm bıraktı gitti,
Bir zalim uğruna gençliğim yitti,
Kurudu bağımda o gonca gülüm.

Kurudu bağımda... o gonca gülüm...
Hazır mısın yüreğim?

Kanayan yaramı sarmasın eller!
Derdimi anlamaz yabancı iller!
Lâl oldu konuşmaz o tatlı diller!
Döndü cehenneme cennetim çölüm!

Ah, cennetim çölüm...
Döndü cehenneme...

Göğsümde büyüyor dinmez bir sızı,
Silinmez alnımdan bu kara yazı,
Böyle mi çekilir aşkın niyazı,
Bitmedi hayatta gördüğüm zulüm.

Kanayan yaramı sarmasın eller!
Derdimi anlamaz yabancı iller!
Lâl oldu konuşmaz o tatlı diller!
Döndü cehenneme cennetim çölüm!

Son deme gelince kapanır perde,
Dermanı bulunmaz gizli bir derde...
Ararım kendimi bilmem ki nerde,
Ağlayıp inliyor garip bülbülüm...

Garip bülbülüm...
Söyle bu sevdanın adı mı ölüm?