içimde bir ses var duyuyorum,
biliyorum; beni çağırıyor, yetişemiyorum.
bir ürperti , heyecan.. .anlatamıyorum;
ve yüzyıl kadar bekleyişin ardından
sen gülümsüyorsun çok uzaklardan
o günkü sevincimi hala unutamam
saçların omuzlarına dökülmüş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Özlemi de güzeldir. Tebrikler. Sevgiler
vuslatı cennete çeviren o bekleyiş deyilmi ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta