Seviyorum Demedinki Şiiri - Yorumlar

SEVİYORUM DEMEDİN Kİ 🥺🥺 ŞİİR 🥺🥺 Seviyorum demedin ki, ben bakışından bildim seni. bir seher ışığı gibi doğdun gecenin en tenha yerine. Yol oldun ayaklarıma, menzil oldun gönlüme, ben sana vardıkça kendimden uzaklaştım. hasretin içimde büyüdü, adını kalbimin en derinine sakladım. Sevgili, hangi baharın ardında sakladın yüzünün nurunu? Ben seni gecenin koynunda aradım, mehtabım sandım ayın ışığını. Göğe baktığım her vakit gözlerimde sen vardın; sevda bir ateş gibi düştü içime, yanarken dumanı görünmeyen. Lal oldu dilim adın geçince, kör oldu gözlerim senden gayrı. Bir yol vardı önümde, sonu sana çıkan. Yalın ayak yürüdüm o yolda, taşına toprağına razı olarak. her adımda biraz daha derin bir hasretin içine düştüm. Geceler uzuyor sensiz, duvarlar üzerime geliyor. Penceremde solgun bir ay, masamda yarım kalmış bir gece. Ellerimi uzatıyorum boşluğa, sanki birazdan tutacaksın sanıyorum; sonra ellerim düşüyor yanıma, kalbim yine kendi karanlığında kalıyor. Şimdi seher vakitlerini seviyorum, ışık perde perde inerken dünyaya. Her doğan gün seni getiriyor sanıyorum, her akşam seni benden alıyor. Mehtabım, gönlümün gizli yarası, hangi yola düşsem sana varıyor içim, sen seviyorum demedin ki, ben bir ömür seni sevdim. Bir gün bütün ışıklar sönerse, gece içimde son kez büyürse, dilim lal, gözlerim kör olsa da kalbim yolunu unutmayacak. Sevgili, sana ayırdığım bu kalp başka bir sevdaya dönmeyecek. Sen seviyorum demedin ki… Ben yine de sevdim, ömrüm bittiğinde bile sana kalan bir sevda olarak. Sevda bazen bir cümlede başlamaz, insanın içinde sessizce büyür, ömrünün sonuna kadar kalır. 06.10.2026