Mehtap saçlarına yüz sürmüşken benden habersiz
Neyleyim gayrı o saçları mehtabı her şey artık gereksiz
Sesini duymuşsa eğer benden habersiz birileri
Dillendirmeden ele güne bağlamalı o dilleri
Hoyratım yine kederim üstümdedir bugün
Yitip giden günler artık amansız birer düğün
Şimdi sevgi mezadından sesleniyorum tabiata
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta