Rüzgarın fısıltısı, yaprağın hışırtısı,
Evrenin en eski ve en duru şarkısı.
Kulaklarda boş bir gürültüdür gerisi
Sevgidir bütün alemlerin ortak dili
Bir annenin ninnisi aynı şefkatle akar,
Bir çocuğun gözleri aynı umutla bakar.
Sileri bütün gönüllerden gamı kederi.
Sevgidir bütün ailenin ortak dili
Güneş doğar her sabah ayrı bir diyara,
Farklı sesler karışır esen ılık rüzgara.
Kimse kimsenin anlayamaz halini
Sevgidir bütün insanların ortak dili
Ne dağlar engel olabilir, ne de denizler,
Sevgi içerisinde hep mutululuk gizler.
Huzur verir cana bir “nasılsın” kelimesi
Sevgidir bütün cihanın ortak dili
Bir ekmeği bölüşmektir uzak bir sofrada,
Yabancı bir omuza yaslanmak zor zamanda.
Bütün acıların tadı birdir, değişsede ismi
En iyi ilaç, sevgidir acıların ortak dili
Ne alfabeye gerek var ne de rehbere
Sadece yüreğine “iyilik” kelimesini ekle,
O huzur güneşi her an gösterir kendini
Sevgidir bütün kainatın ortak dili
Aynı güneşle ısınır bütün bedenler
Aynı toprakta açar bütün çiçekler
Bütün mahlukat tek o dilden anlar
Sevgidir bütün canlıların ortak dili
Ey insan, bilmesen de konuşulan her dili,
Hatırla yüreğindeki o büyük mucizeyi.
Yeşerir ruhunda en güzel rahmet çiçeği
Sevgidir bütün varlıkların ortak dili
2026
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 11:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!