Sevenlere imrendim.
Hep sevdim, sevilmedim.
Bir garip yetim gibi,
Yalnızlıktan inledim.
İnsanlar mı yabancı ?
Bu başka bir dünya mı ?
Gerçek mi yaşadığım ?
Yoksa kem bir rüya mı ?
Karanlık bir yoldayım.
Yaşamdan uzaktayım.
Soran olmadı halimi,
El güldü, ben ağladım.
Usandım ben hayattan.
Allah’a yalvarmaktan.
Tekrar döndüm toprağa,
Kurtuldum isyanlardan.
1981
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 15:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!