Elimde ateşe gönül vermiş kavuniçi çam kokan tahta parçası
taş plakta ferahfeza makamında beste sema zamanı
kuzineyi yakmaya çalışıyorum eski kamyon çalıştırırcasına
is kokusu geliyor burnuma bir yanık nağme taş plakta
kır evimdeyim doksan dokuzluk tespih duvarda
şöminenin üzerine sıralanmış tunç havanlar
camsız gaz lambası ve gül makası
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta