SESSİZCE AKIP GİTTİN
Yıl ikibin on dokuz beş kasım akşamında
Sonsuzluğa yürüdün, yürüdün Hâk yolunda
Bunca çektiğin dertle can yoldaşın yanında
Bir gecenin yarısı sessizce akıp gittin
Gönlüme köz düşürüp yüreğim yakıp gittin
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim