Sessiz Öğüt Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aceleye de gelmez evlat yaşamak bu hayatı
Demlenme zamanı vardır her güzelliğin
Bir veda vaktinin uzayıp giden gölgesi,
Bir gülüşün arkasına saklanan sessizlik...
Sabretmesini bil, vakitsiz açar mı hiç çiçek

Toprak nasıl kışı sessizce içinde taşıyorsa,
Yürek de acısını öylece taşır bir müddet.
Ne sevinç sonsuza dek kalır, ne de keder;
İkisi de misafirdir aynı kapıdan gelip gider.

Kendini büyük işte değil, küçük iyilikte ara.
Ekmeği bölüşürken, yabancıyı dinlerken,
Hayat, gürültülü zaferlerden çok
Sessizce verilen kararların bir yansımasıdır.

Ey evlat gün gelip de geriye baktığında,.
O vakit anlayacaksın ki; yaşamak;
Zamana karşı koşmak değil,
Her günü hakkıyla karşılayabilmekmiş meğer.