Sessiz anlasma Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Fırtına en sert hâliyle eserken bile unutma;
toprak sıcağı özler,
ama yağmuru bekler.
Yolun karanlık görünse de korkma.
Çünkü gecenin en koyu anı,
şafağın en yakın olduğu zamandır.
Sabret…
Her yaranın bir kabuğu vardır,
her acının da bir sonu.
Açmayan çiçek yoktur;
sadece kendi mevsimini bekler.
Dün geçti…
İzi kaldı belki,
ama geri dönmeyecek.
Yarın ise koca bir sis;
henüz söylenmemiş,
henüz yazılmamış bir söz.
Elinde kalan tek gerçek,
şu anın kendisidir.
Aldığın nefes,
gördüğün gökyüzü,
kalbinin hâlâ atıyor oluşu…
Hayat bazen kaçırdıklarımızla değil,
elimizi uzattığımız hâlde
hâlâ sahip olduklarımızla ölçülür.
Kırık dökük yanlarına bakıp
başını öne eğme.
Seni sen yapan,
kusursuz oluşun değil;
çatlaklarından içeri sızan ışıktır.
Elinin yettiğine,
kalbinin taşıdığına küsme.
Çünkü var olmak bile
başlı başına bir mucizedir.
Şükret…
Ayağını taşa vuran yola değil,
o yolda yürüyebilecek gücü bulduğuna şükret.
Ve bir gün,
sesinin bile çıkmadığı kadar çaresiz kaldığında
göğe doğru ellerini aç.
Kelime bulamasan da konuşma…
Bırak kalbin anlatsın.
Çünkü bazı dualar
dilden değil,
insanın en derin yerinden yükselir.
Dua et…
Bir şey istemekten önce
sığınmaktır dua.
Ruhunun fırtınadan kaçıp
kendine bulduğu en güvenli limandır.
Ve gün gelip
bu uzun gece sona erdiğinde,
geriye dönüp baktığında anlayacaksın:
Çektiğin hiçbir acı boşuna değildi.
Her gözyaşı seni biraz daha büyüttü,
her bekleyiş seni biraz daha sabırlı yaptı,
her dua kalbine biraz daha huzur bıraktı.
Sonunda anlayacaksın…
Hayat seni geciktirmedi.
Sadece hazırladı.
Ve sen,
tam da olman gereken yerde,
kalbinle yeniden barıştığında
bileceksin ki;
Sabreden ruh,
eninde sonunda
kendi baharına kavuşur.