Sesini özlemek Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Ya sesini özlersem..

Ki özlerim,
Bir tren kompartımanında, treni tamamen unutmak gibi.
Sanki sen bir harfin ortasındaydın da
Ben o harfi telaffuz etmeyi unuttum.
Öyle bir sessizlik.

Sesin ki;
Bir çayın iki kere demlenmesi gibi bir şeydi,
Biraz serin, biraz ben kokan..

Şimdi hangi sokak lambasının altına sığınsam
Yüzün çıkıyor ceplerimden,
Sesin ise,
İçimde bir yerlerde birikip duruyor.

Özlersem diyorum,
Yani bir hüznü hüzne ekler gibi
Ayrılığı ayrılığa eklersem,
Çıkıp gelir misin bir pazar kahvaltısının en olmadık yerine?
Yumurta kabuğuna vurulan o ilk kaşık sesinde
Duyar mıyım seni yeniden?