Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Papatyam

Ben her çaresiz kaldığımda, yüreğine sığınırdım,
Dertlerimi, kederimi unuttuğum tek yer gözlerindi.
Ne çok severdim, dizlerinde hayaller kurmayı;

Yusuf ile Züleyha’nın Aşkı

Benim dilimde anlatılırsa bu aşk,
Bir yangın değildi yalnızca,
Bir ömür boyu sönmeyen kor olmuştu,
Damarlarında dolaşan, ruhunu kavuran.

Yuvasız Kuşlar Gibiyim

Yuvasız kuşlar gibiyim bu günlerde,
Tutunacak bir dalım, sığınacak yuvam yok.
Öyle buruk, öyle kimsesizim ki,
Kanadı kolu kırılmış bir kuş gibi çaresizim,

Zaman akıp giden bir su misali geçip gidiyor
Kimi zaman çaresizlik, kimi zaman da sevinçlerle
Bazen de ümitle beklenilen bir sevda
Keşke her şey hayallerdeki gibi olsaydı toz pembe

Zamansız oldu benden çekip gidişin…
Ayazda kaldım ansızın, sensiz buralarda.
Buz tuttu yüreğim gidişinle, sevgilim;
Kışı yaşattın bana, yazın ortasında.