Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

SENİ SEVİYORUM ADAM & KADIN

Seni seviyorum adam,
Yüreğime dokunan o ilk bakışınla.
Adını anarken bile titreyen nefesimle
Senden öğrendim kendimi toplamayı.

Sensizliğimin Künyesi Boynumda

Bu gece içime bir ağırlık çöktü,
Nereme dokunsam sen acıyor.
Bir yanım seni çağırmaktan yoruldu,
Diğer yanım susmaktan ölmeye hazırlanıyor.

Sensiz Geceye Merhaba

Sensiz bir geceye daha merhaba dedim, sevgilim.
Bir sigara yaktım yalnız odamda,
Her nefeste kokunu çekercesine çektim ciğerlerime.
Dört duvar ve bir de Allah şahit sensizliğime,

Sesine Sarıldığım Günler

Uzaktan sevmek bizimkisi.
Ama tamamen uzak değil.
Ara ara kavuşmalar var hikâyemizde,
Sadece zaman cimri davranıyor bize.

SESİNE SARILDIM

Bu sabah
Yüreğimde bir hüzünle uyandım,
Ne rüyaydı tam olarak
Ne de uykusuzluk.

Sesinin Tınısında

Sesinin tınısında kayboldum bu gece,
Her hecesi yüreğime dokundu usulca.
Gözlerin düştü hayallerimin kıyısına,
Bir gülüşünle sardım bütün karanlığı,

Sessizce Biz

Birlikte susmayı öğrendik önce.
Çünkü her sessizlik
Kaybolmak değildi.
Bazı susuşlar vardı ki

Sessiz Vedâ

Sessizce kayboldun, gittin ansızın hayatımdan.
Bir vedayı bile çok gördün şu kadına, vefasız.
Ne fırtınalar koptu zavallı yüreğimde;
Gittiğin o günden beri kıyametler kopuyor ben de.

Sessiz Bir Çığlık

Sessiz bir çığlık var tam yüreğimin orta yerinde
Öylesine bağırıyor ki feryat figan edercesine
Özlediğim sevdam yok yanımda diye

Sessizliğine Sığmayan Özlemim”

Ben seni özledim…
Ama öyle basit bir özlem değil bu;
Bir sesin eksikliğiyle başlayan,
bir gülüşün yankısında büyüyen,