Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Sana her bakışımda sadece sustum.
Anlatamadım yüreğimdekileri sana.
Her geçen gün büyüyen duygularımı,
Sana olan aşkımı, sevgimi… sessizce tuttum.
Ama bil ki, her bakışımda sen vardın.

Taburcu Edilmeyen Kalp

Narkoz verdin gözlerime,
Acı hissetmeyeyim diye değil,
Sana düşerken
Kendimi savunamayayım diye.

Bu hayatta seni seviyorum ve benim için değerlisin
Diyen herkesin doğru söylemediğini
Acı bir tecrübe ile öğrendik
Ne çok yalan söyleyen varmış
Kendi gözlerimizle gördük

Telefonun Ucunda Yarım Kalan Sevdalar

Orhan Veli’nin dediği gibi,
“İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.”
Ben de seni dinliyordum her gün,

Terkin Külleri

Yüreğim alev alev, seni unutmakla yanar
Her hatıran diken gibi, derinlere saplanır
Sessizliğim çığlık, gecelerim küle döner
Sensizliğin zehri damarlarımda kaynar

Tohumlar

Sen ne yaptın biliyor musun bana?
Yüreğime sevgi tohumları ektin önce,
En güzel sözlerinle…
Her gelişinde suladın onları,

Toplayın Toplayabilirseniz

Hayallerimi umutlarımı toplayın,
Toplayabilirseniz
Bunca vefasızlığı,
Bir miras gibi içimde sakladım.

Tutkulu Sessizlik

Gözlerin zamanı durduruyor benim için.
Gülüşün içimde çiçekler açtırıyor.
Duruşun sessiz ama güçlü bir fırtına.
Kalbim her bakışında titriyor durmadan.

Uçurumun Kenarında

Bir uçurumun kenarındayım çaresizce,
Kimseye anlatamadığım çok şey var içimde.
O kadar yarım kaldım ki kendi dünyamda,
Çok sevdim de, hiç sevilmedim delice,

Umut Tohumları

Bazen diyorum ki:
Öyle bir insan gelsin ki yüreğime,
Doldursun kalbimdeki o kocaman boşluğu,