Aldığımız nefesler boşuna galiba
hayatın sonuna varmış gibiyiz
artık umutları tükenen
Ümit denen şeyin
bir daha olmayacağı
gelgitlerin esiriyiz artık
İkilemler arasında yaşıyorum
Buna yaşamak denilirse
Sahi biz neydik neydim
Hangi doğmamış zaman diliminde
Ben olma gayesine eriştim
Umut edebilmek
Karanlığa göğüs germek
Başını kaldırım nefes alabilmek
Yıkımlara acılara inat varım demek
Yontma taş devrinden kalma hüznümüzle
Tanımadığım bir diyardasın
Lal kalıyorum çoğu zaman
Aklıma düştüğünde
Çaresizliğin göz yaşları dökülüyor
Kelimeler anlatabilir mi
Korkularımı
Söz söylenebilir mi acıların üzerine
Karanlık laftan anlar mı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!