Tanımadığım bir diyardasın
Lal kalıyorum çoğu zaman
Aklıma düştüğünde
Çaresizliğin göz yaşları dökülüyor
Umutlanmak hayata
Üzmek üzülmek her şeye
yıkımlarda doğurmak yalnızlıklarımızı
çaresizlikler de umutlarımızı yitirmek
Ne söze
Ne de dile işleniyor
Anlatılmıyor anlatılamayan
Sessizlik kaplıyor dört bir yanımı
Acının çığlığı duyuluyor kırık yüreklerden
Gözlerini özledim bir defa olsun rüyama gel
Ne resmin ne de bir mendilin var kokunu alayım
Saçlarını aç tenine rüzgar değsin belki bu bahtsız rüzgar kokunu bana getirir...
Bulutlarla sözleştik
gözyaşlarının kıvılcımını üzerime yağdıracak
Kelimelerin ışığında
Aydınlanmaya çalışırken
Karanlığa esir düşmüştüm bir kere
Ellerimden hiç bir şey gelmiyor
Tırnaklarım kurtuluş için
Toprak senin kanınla mı boyandı ?
Bulutlardan mı düştü gözyaşların
Üzerime yağan ne ?
Hangi acının sonunda gözyaşlarını döktün
Peki Toprak neden hala sen korkmakta.
artık güzel günler Doğmayacak
seven sevilen tarafından çok sevdiği için sevilen tarafından terk edilecek
sevilmenin mutluluğu iliklerine kadar hissetsende
Uzaklarda bir yerlerdesin
Kimine göre neredesin
Kimine ayın gölgesinde dinlenen
Kimine güneşe yoldaşsın
Sen sinemin ta en derin yerindesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!