Şeref Işı Şiirleri - Şair Şeref Işı

Ayları günlere böldüm,zaman geçmiyor
Gözümdeki tek hayalsın,sensiz olmuyor
Dilimdeki şiirimsin,yürek susmuyor
Dön gel artık dön gel,canım sevgilim

Hatıralar saçılmış,hepsi bir yerde

Sadakamdır bu aşk,canı sağ olsun hayatın
Ben artık iflah olmam,sevdiğime haber salın
Ceylan gözleri ile baktığı bir tek anın
Hayali yeter bana,canı sağ olsun hayatın

Söyleyin ona, artık kalmadı benden bir ben geriye

Önce sevılen unutur,deliler gibi sevildiğini
Seven anlar dünyanın sonunun geldıgını
Sonra başladığın yere dönersin farkında bıle olmadan
Sıfırında bır sayı olduğunu anladığın o an
Ayağa kalkmayı öğrenırsın
O gucu bulur musun kendınde bılmem

Ben bir dilek tuttum hem de sıkı sıkı
İstedim ki, okusun yüreğimi
Gözlerimden anlasın sevdiğimi
Yaşama sevincim olsun tutsun boş kalan ellerimi
Şubat ayında Temmuz’um, Ağustos’ta Eylül’üm olsun
Geceler içinde kalan yüreğime gündüzüm olsun

Düngece sabahladım koyu gecenin kucağında
Fakat biliyormusun yanlız değildim seninleydim
Evet evet seninleydim
Sakın nasıl olur diyerek gülümseme
Belki sen benimle değildin fakat ben seninleydim
Ve sen öylesine güzeldin ki herzamanki gibi

Düşlerimde sakladığım ve dokunmadan savdığım bırı var
Saçlarını ruzgarlarla okşadığım,kokusunu baharlardan aldığım
Hanı bir gülüşe bir omur verilir bir aşk bu
Anlatması zor,anlaması imkânsız olan
Bazen düşünüyorum da,ya olmasaydı yüreğimde böylesine güzel bir sevgi
Olmasaydı dünyamı aydınlaran güneş,yani sen

Bazı şarkılar vardır bilirsin, sözlerin bittiği yerde dile gelir
Söyleyen çaresiz söyletene seslenir.
Bu sesleniş kimi zaman bir serenat kimi zaman yalvarıştır aşığın dudaklarında.
Sevilen umarsızdır, seven bi çare
Şiirler yazar sonra seven adam onun adı ile başlayıp gözleri ile biten.
Saçlarında bahar rüzgarları

En çok sen yoktun bende
Yağmurlu havalarda kokladıgım toprak kokusuydun kımı zaman
Kımı zaman ıctıgım kahvenın buğusu
Hep senı aradım gunduzlerde ve gecelerde
Ama en cok sen yoktun bende
Yurudugum yollarda ızını aradım

Sorsaydım aşkın bu kadar imkansız olduğunu söyler miydi Eros
Var oluşundan bu yana Dünya’nın,çekilen acıları anlatır mıydı sizce
Kabil’in Habil’e olan kininin sebebi aşk ise
Nasıl mutlu olunabilirdi severek
Mecnun’un Leyla’ya olan özlemini
Ferhat’ın Şirin için dağları deldiğini

Artık şiir yazamıyorum sevgılım
Uzun zamandır değmiyor parmaklarım kalemın ucuna
Ve kalemın ucu değmiyor yuregımın satırlarına
Kalem ve kâğıt yüzyılların sevgılısı
Kalem yazar içini döker,kâğıt dinler sevgilim
Oysa beni dınleyen kımse kalmadı çevremde