Duvarın üzerine oturmuş çocuk
Yaşı ya beş ya altı
Gözleri sanki mavi bir boncuk
Dalmış duman olmuş
Ufacık elleri bir lokma ekmekte kilitli.
Yanağını okşayan akşam güneşi
Az ötede bir serçe gözleri ekmeğe dikili
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta