Senden öğrendim. Bile isteye, sen bilerek
Öncelikle, aklından veda ihtimallerini,
Sonra, karamsar ve sitemli sesleri,
Kaybedelim, bir nefes aralığımız var
Bana emanetsin kendinden, üzülme hiç...
Emanete ihanet edemem, etmedim hiç.
Sen, nazar boncuklarıyla,
İki gözünden öperek, binbir tembih
Kaşlarını çatma böyle, böyle değil
Seni pamuklara saralım, ipek yorganlara
Şu gülümseni anlat gözlerinle,
Senin emanetine kalbim çarparken
Gül telaşlarıma, bir omzunun üzerinden.
Böyle bana emanetsin, ilk önce kendinden.
Senden aldığım emanet, kalbindeki yerimde
Sımsıkı tutunuyorum, öylece sonsuzluğuna
Benimde günlerim yıl oldu, saatlerim mevsimler.
Benide anla, bir emanetin şımarıklıgından,
O sersem halimde biraz sana emanet,
Acılarınada sarılırken ben, sevinçlerine de öyle,
Aynı sevgi, aynı sevinç...Sesin ve kulağım.
Senin emanetin, bana bahsettiğin ilhamım.
Sen, bana emanetsin kendinden...Sen gülümse
Ben, senin emanetine ihanet etmedim, edemem...
Benim kalbim atmaz öyle, ben ihanet etmem.
Kayıt Tarihi : 27.10.2026 05:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Benim kalbim yapmaz öyle, emanetine ihanet etmem.
