Seni Sevmek Şiiri - Süleyman Özgüven

Seni sevmek var ya, seni sevmek, Bu hayatta gördüğüm en güzel rüya… En tatlı meyvamdın, en huysuz sevdam, Hem gönlümün huzuru hem tatlı belamsın sen.

Seni sevmek öyle iki mısraya, İki cümleye, iki kıtaya sığan bir sevda değil. Öyle bir kâğıda şiir misali yazıp Anlatılacak kadar küçük değil sevdiğim.

Ben seni bir ömre sığdırmadım ki, Ben seni ömrümün ötesinde sevdim. Daha bu dünyada yolun yarısındayken, Ben seni ahiretime yoldaş bildim.

Hayat arkadaşım, can yoldaşım, Bu dünyadaki en güzel telaşım… Bazen huysuzluğunla güldüğüm, Bazen bir bakışınla kendimden geçtiğim, Hem en güzel duam hem gönül sırdaşımsın sen.

Ben sana olan sevdamı ne bu hayata, Ne de dört duvar arasına sığdırabilirim. Hangi kelimeye yüklesem eksik kalır, Hangi şiire döksem yarım anlatabilirim.

Ahh, seni sevmek sevdiğim… Bir nefes alır gibi değil, Nefesimin sonuna kadar sevmek seni. Gözlerim dünyaya son kez bakarken bile Yanımda seni, gönlümde yine seni istemek…

Ahh, seni sevmek var ya sevdiğim, Ne başlangıcı var bunun ne de sonu… Ben seni yalnızca bugünümde değil, Yarınlarımda, dualarımda, Ömrüm bittiğinde bile ahirimde sevdim.

Çünkü sen benim yalnızca sevdiğim değil, Bu dünyadan öteye taşıdığım sevdam, Hayatım, yoldaşım, ahirim, Ve Rabbime emanet ettiğim en güzel yanımsın…