Vav Damlası
Huzur,
aslında yüreğimize düşen
bir damla vavdı.
Biz,
Elif gibi dimdik durmayı
unuttuğumuz gün,
sessizlik çöktü içimize.
Dilimiz lal oldu,
kelimeler sustu.
Sonra sustu dilimiz;
kelimeler lal,
yürek ise sessiz bir isyanda...
Meğer insan,
sesle değil,
suskunlukla duyulurmuş.
Muhsin Yener
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 23:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!