Seni Seversem Şiiri - Veysel Sari

Seni Seversem Eğer,
Gecenin en amansız, en cellat vaktinde tutuşur ihtilal.
Koca bir şehir susar, sokak lambaları cızırdayarak söner,
Ve ben, göğsümün sol kafesinde beslediğim o esmer yangınla
Yarıp geçerim barikatları, dimdik çıkarım karşına.

Seni Seversem,
Yeni bir memleket haritası çizilir gözlerinin hizasında;
Tüm yapay sınırlar silinir, etrafımızdaki betondan setler birer birer çatılur.
Kuşatılmış meydanlarda adın fısıldandığı an,
Zamanın o içinden çıkılmaz labirentlerinde yolunu şaşırmış bir halk
Gelir, pusulasını senin sıcacık kalbinde bulur.

Seni Seversem Sen Herif;
Zulmün, baskının ve esaretin tam ortasında
Başını cellada bile eğmeyen o mağrur duruşun adı gibi:
Ez te wek Kurd hez dikim.

Seni Seversem,
Adım adım dolaşırım Diyarbakır’ın o kadim surlarını,
Gecenin ayazında Dicle’nin kıyısına oturup bir sigara yakarım.
Yıllardır içte biriken ağıtlar dökülür dudaklarımdan tek tek;
Yasaklı sevdaların, sürgün dillerin, yarım kalmış öykülerin yükü biner omuzlarıma.

Seni Seversem,
Fırtınaların ortasında yapraksız bırakılmış çaresiz bir çınar gibi değil,
Tohumunu toprağın en derin yerine gizleyen sarsılmaz bir iradeyle dururum.
Onlar varsın kapatsınlar yürüyeceğimiz bütün yolları,
Varsın meşum tuzaklar döşesinler basacağımız her toprağa…
Biz o cellat menzillerini, o tehlikeli yolları
Gözümüz kapalı, göğsümüzü siper ederek aşmasını biliriz.

Seni Seversem,
Adını anarak haritaları kökünden sarsan o asil kudretle,
Karanlık barikatları birer birer yıkan o eğilmez iradenin sesiyle haykırırım:
Ez te wek Kurd hez dikim.

Seni Seversem,
Demir kapıların arkasında yankılanan o kimsesiz ıslıklar şahidim olur.
Adımızı kirli kara tahtalara yazıp, sesimizi uçurumlardan aşağı fırlatsalar da,
Kuşatılmış meydanlarda adını her andığımda yeni bir sabaha uyanır bu yorgun coğrafya.

Seni Seversem,
Kendi küllerinden doğan o boyun eğmeyen kimliğin bitimsiz gücüyle,
Üzerimize doğrultulan soğuk namluların tam karşısında durup dünyayı sarsarım.
Süslü kelimelerin, sahte zaferlerin arkasına sığınmam ben;
Ömrünce yalan büyütenlere inat,
En yalın, en el değmemiş, en çıplak halimle gelirim sana.

Seni Seversem,
bu başı dik duruşun en saf yemini gibi:
Ez te wek Kurd hez dikim.

Seni Seversem,
Hangi engel çıkarsa çıksın önümüze,
Hangi fırtına koparsa kopsun ömrümüzün kışında;
Hiçbir zincirin vurulamadığı, hiçbir yasağın susturamadığı
O en derin, o en duru lisanla söylerim sevdamı.

Seni Seversem,
Herkes duysun, tüm dünya bu onurlu haykırışı bilsin ki;
Ben seversem ancak kendi dilimle, kendi hakikatimle severim.

Çünkü ben Kürdüm;

Seni Seversem,
işte bu sarsılmaz duruşla severim:
Ez te wek Kurd hez dikim.