Sarmalıyorum
şu küçük ciğerleri tütün ile
inan hayat doymuyor
gençliğime
bir mektupsuz gecedir
yalnızlık
ucuna hasret eklediğim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu gece okuduğum en güzel şiirlerden bir tanesi. Çok fazla süslenmemiş doğal ve güzel bir dil.
Ne güzel bir anlatım.Kısa ve öz........Sevgiyle kalın.
Unutulmaz dost....vazgeçilemez olurlar...belki hayatında yer almaz ama...bir yerlerde içine işlemiştir...bırakmaz seni.......
Tebrik ederim......sevgilerle..............................
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta