Benim olan ve benden kalan ne varsa bu aşkta
Gönül heybeme koydum gidiyorum.
Biraz suskunluk doldurdum ceplerime
Biraz da maverasını bu sevdanın
Dicle’nin kıyısında boğdum gözlerini
Suya değdi de çoğaldı içimde
Durgun nehir çoştu da çoştu
Yıkıldı gönül bendim
Senden kalan her şeyi sele verdim o akşam
Bir adın kaldı dudaklarımda
Bir de yarım kalmış “biz” duam.
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 01:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!