Senden Başkası Olmuyor

Yolun yarısını almışım meğer,
Kalan yarı elma, yarı keder.
Ye ye bitmiyor içimde bu dert,
Bu nasıl cellatlık, bu nasıl kader?

Ömrün çeyrek asrı kalmış geriye,
Bir sevda uğruna değer mi böyle?
“Sevmek yetmez” deyip gittin ya benden,
Şimdi niçin ağlarsın gözümün önünde?

Bir tatlı bakışın doyururdu beni,
Bir çift sözün silerdi bütün derdi.
Sen çekip gidince anladım şunu:
Gönül bir yaradan başka ne ister ki?

Kader bağı gibi sardın boynumu,
Nereye baksam; sağımda solumu.
Duvarlarda gölgen, izlerdim yolunu,
kalbin atışını sevgi sanırdım.

Benden vazgeçtin, güzelini buldun,
Sandın ki sevdayı yeniden kurdun.
Şimdi senden de o güzel vazgeçmiş,
Benim çektiğimi sen de mi buldun?

Ağlama diyemem, dilim varmıyor,
Canımı yakanı gönül unutmuyor.
“Hayır” dediğin gün öldüm sanmıştım,
İnsan bazı ölümlerden dönmüyor. Sevdiğim

Sevmek ömrü vermek, sevda ilacı,
İçtikçe artıyor gönül sancısı.
Senden başkasını sevmek ne mümkün,
Düşüncesi bile baş belası.

Aşk başımın belâsı, sen kalp ağrısı,
Kim demiş sevdaya bulunur çaresi?
Ben seni unutmak istedikçe de
Adını söylüyor gönül yarası.

Şimdi karşımda dur, gözlerin yaşlı,
Bir zaman ben vardım gönlünde saklı.
Sen bana “git” dedin, gittim sonunda,
Fakat senden gitmek olmadı bahtım.

Ne sen suçlusun, ne ben günahsız,
Sevda dediğin şey biraz da haksız.
Sen benden vazgeçtin, ben senden değil;
İnsan sevdiğinden vazgeçer mi ansız?
senden başkası kalbimin yerini tutmuyor. Sevdiğim

Yolun yarısını almışım meğer,
Kalan yarısı sen, yarı ben.
öldür öldür bitmiyor içimde bu can,
Bu nasıl cellatlık, bu nasıl kader?
senden başkası kalbime vermiyor heyecan
senden başkası sevilmiyor meğer.

Bir tatlı bakışın yeterdi bana,
Bir kere gülüşün ömre bedeldi.
Şimdi karşımda ağlarken sevdiğim,
Anladım: Sevmek de yetmiyormuş meğer.

Senden başkası kalbimin yeri,
Senden başkası gönlümün dili.
Başımın belâsı, kalbimin ağrısı,
Senden başkası sevilmiyor meğer.