Bazen ona da hak vermiyor değilim.
Belki de her şeyin böyle bitmesi gerekiyordu.
Çünkü bazı ayrılıklar kaybolmaz, sadece başka bir biçimde varlığını sürdürür.
Örneğin, bir anı olarak zihnimizin kuytu köşelerinde yaşar.
Yıllar geçse de unutulmayan bir sır gibi…
Bir zamanlar paylaşılan bir gülüşün bıraktığı o sıcaklıkta mesela.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta