Bazen ona da hak vermiyor değilim.
Belki de her şeyin böyle bitmesi gerekiyordu.
Çünkü bazı ayrılıklar kaybolmaz, sadece başka bir biçimde varlığını sürdürür.
Örneğin, bir anı olarak zihnimizin kuytu köşelerinde yaşar.
Yıllar geçse de unutulmayan bir sır gibi…
Bir zamanlar paylaşılan bir gülüşün bıraktığı o sıcaklıkta mesela.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta