Ben; Güneşin altında kavrulmuş bir çöl,
Sen; Gönül bahçemi dolduran bir göl...
Ben; Susuzluktan çatlamış kuru bir toprak,
Sen; Ömrüme can veren çağlayan bir ırmak...
Ben; Kimsesiz garip bir bülbül,
Sen; Cennet bağımada solmayan bir gül...
Ben; Diyar diyar gezen, yorgun bir yolcu,
Sen; Gönlüme huzur veren bir duygu...
Ben; Sevgiye hasret kalmış bir dilenci,
Sen; Gönül deryam da saklı bir inci tanesi...
Ben; Karanlıklarda kaybolan bir gece,
Sen; Karanlığımı aydınlatan bir güneş...
Ben; Sensizliğin içinde yarım bir hayat,
Sen; Hayatıma bahar getiren bir kanat...
Ben; Vuslatın yolunu gözleyen bir yürek,
Sen; Kavuşmak için dilediğim bir dilek...
Ben; Sensizliğin yarım bir cümlesi,
Sen; Ömrümün en güzel şiir bestesi...
Şimdi ben, sensiz kurumuş bir dal gibi
Seninle yeniden yeşermeyi umut ederek,
Her mevsim baharı bekliyorum....
Ve biliyormusun...
Ben sensiz yaşamayı değil,
Seninle yeniden hayat bulmayı diliyorum... Sen bunu bil yeter....
10,12, 2023
Erokrates Erol GünerKayıt Tarihi : 20.11.2026 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!