Bir biz kaldık anılarla hatıralar penceresinden bakan
Hiç unutmak istemediğimiz çocukluğumuzdan
Gençlik hülyalarımızdan dostluktan vefadan aşktan
Yılların yorgunluğundan derbeder etse de bizi
Yürek yangınlarımız
Dolu dolu akan gözyaşlarımızla yükümüzü hafifletip
Yerine göre şenlendik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta