Her gece seni uykusuz koyan,
Sabahlara kadar ağlatan,
Aşkı ile içini yakıp kavuran,
Ben olsaydım sevdiğim,
Ben olsaydım keşke.
Hasretiyle hep yol gözlediğin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok doğru Meral hanım yıllar bizi biz yılları kovalarken kim bilir neler ıskalandı gitti yaşamımızdan...
Çocukluk en güzel en temiz anıların harmanlandığı..şiir okuyucusunu mutlak bir geçmişine yolculuğa çıkarır..Kutluyorum,yüreğinize sağlık..Güçlü kaleminiz daim olsun. Saygılarımla
Çok içten çok saimi çok sıcak
ifadeler şiiri okurken su gibi
takıntısız pürüzsüz satır geçişleri
mükemmel
finişe yaklaştıkca heyecanı artıran
bir paylaşım olmuş
kutlarım şair yüreğini
salim erben
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta