Sen Git Sevgili Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aynaya bakma sakın bu bahar,
Yüzünde benden kalma
Bir mevsim görürsün.
Saçlarına dokunma sakın
Kıvrımlarında
Unutmaya kıyamadığın
Teline dokunan eller görürsün

Rüzgâra sesini bırakma, ne olur
Geceye kokunu düşürme.
Bazı hatıralar vardır sevgili,
Bir kez uyanırsa insanın içinde,
Bir ömür uyutamazsın bir daha

Sen git sevgili...
Bütün yollar sana bahar olsun.
Ben biraz daha kışta kalayım.
Çünkü artık özlemekten değil,
Sende kalmış
Kendimi aramaktan yorgunum.

Belki insan, en çok da
Bir başkasının
Mutluluğuna razı olduğunda
Kendi içindeki gurbetten kurtulur.

Sen başka bir bahara kavuş sevgili,
Ben senden kalan kışla yaşarım.
Bazı aşklar unutulmak için değil,
İnsanın kendinden
Eksilmesini öğretmek için yaşanır.

Sen git sevgili…
Ömrün hep bahar olsun
Ben kendimi yine bir ayrılığın
Sessiz ve sensiz kıyısında bulurum.