Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
her gidişin ardından gelen bulut tadını tuzunu bırakmıyor şehrinde...kendinle ve yürek hıçkırığınla kalıyorsun her an...güzeldi...saygımla
Gidince bozulur düzen.İstemem olsun sizi üzen.Varsa gökyüzünde tek bir kelebek havayı süzen.Sizin dalınıza konsun.Selamlar
HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ DEĞİL.......................TEBRİK EDERİM..............
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta