Sen Doluyken Şiiri - Nejla Turan

Kelimeler kifayetsiz kalıyor çoğu zaman.
Sustukça içimde daha çok yer kaplıyor konuşamadıklarım.
Ve sonrası, gözlerime uğramayan upuzun bir gece...
Sabah hangi sokağından doğar hasret?
Hangi rüzgâr getirir sesini avuçlarıma?
Hangi köşe başında ansızın karşılaşırım gülüşünle,
Hangi pencere kenarında kalır gözlerinin rengi?
Hangi sevinçler telafi eder uzun bekleyişleri?
Hangi telkin toplar can kırıklarını?
Hangi umut iyileştirir nasırlaşmış hüznü?
Yarı yolda kaldım.
Adımlarım yetmiyor hasreti tamamlamaya.
Sinsi bir sis gibi çöker yalnızlık kalbime.
Duy beni sevgili...
Sesim sağır duvarlarda yankılanıp duruyor.
Ne zaman daralsa nefesim, seninle soluklanırım.
Bir gökyüzü dinlendirir yorulan ruhumu,
Bir yağmur yıkar içimin tozlu sokaklarını.
Hangi mısrada saklıdır sana çıkan o gizli patika,
hangi şarkı fısıldar adını ben susup dinlediğimde?
Bazen eski bir kahve kokusuyla gelirsin aklıma,
bazen yarım kalmış bir cümleyle boğazıma düğümlenirsin.
Elleri boş dönen akşamlar uzar gider,
sen yokken zaman bile yavaş akar.
Hangi sessizlik örter içimde çırpınan bu feryadı?
Hangi kalp dayanır bu kadar özlemeye
Hangi beden taşıyabilir içindeki bu fırtınayı
Hangi karanlık gizler gözlerimde biriken yaşları?
Bir yön götürür beni senin olduğun cennete,
bir çıkmazda biter özlemin yolu.
Unuttuğumu sandığım küçük şeyler canlanır yeniden:
gülüşünün kırıştığı göz kenarları,
avucumda kalan sıcaklığın izi,
gecenin yarısında paylaştığımız o sessiz kahkahalar...
Hangi rüya avutur yokluğunla uyanan sabahlarımı?
Hangi masal inandırır kalbimi döneceğine?
Hangi takvim yaprağı müjdeler vuslatı?
Hangi tren sesi, hangi otobüs durağı,
hangi yabancı şehrin ışığı taşır seni bana?
Göğsümde bir kor ateş,
Sevmek neden bu kadar yakar?
Eksik yanarmış insan,
Tam olunca sönermiş acısı.
Yakmak da senin,
İyileştirmek de...

Ve hangi kollar sarar beni,
bu kadar sen doluyken...

​Gelmesen de olur artık.
Çünkü içimdeki bu kor,
yakmayı da öğrendi senin yerine,
yanmayı da...
​Şimdi tüm sokaklar çıkmaz,
tüm yağmurlar eksik.
Ben seni özlemeyi değil,
bu yangının içinde kül kalmayı seçtim.