Sen Şiiri - Eshabil Sevsen

Sen…
iki kafiyeye, üç benzetmeye sığacak biri değilsin.

Sen…
gün içinde aklıma durduk yere düşen şeysin.
Mesela biri bir şey anlatırken
ben seni düşünüyorum.
Alakasız bir anda gülüyorum,
sebebi sensin.

Gözlerin falan demeyeceğim bu sefer…
Çünkü mesele sadece güzellik değil sende.
Senin olayın başka.

Yanındayken
hiçbir şey yapmasak bile
“tamam lan, hayat bu” hissi geliyor ya…
işte oradan kaybediyorum ben.

Seninle ilgili en garip şey ne biliyor musun?
Alışamıyorum sana.

Ciddiyim.
İnsan sevdiğine alışır derler,
ben hâlâ ilk günkü gibi bakıyorum sana.

Hâlâ içimden
“bu kadar da güzel olunmaz ki” diyorum.

Ve belki de en net cümle şu:
Ben seni anlatamam.

Ama şunu bil…
Sen, benim anlatmaya yetmediğim tek şeysin.