Hatırlarsın Beni Şiiri - Eshabil Sevsen

Bir gün ömrün geçer, hevesin biter,
Dost bildiğin herkes birer birer gider.
Bir vefalı yürek burnunda tüter,
Dar günün gelince, hatırlarsın beni.

Gün olur yüzüne gülmez aynalar,
Dert üstüne dert eklenir, çoğalır yaralar.
En yakın bildiğin sırtını döner sana ,
Bir omuz ararken, hatırlarsın beni.

Bir vakit uğruna gençliğim soldu,
İçimde ne varsa hep senin oldu.
Bana senden kalan bir avuç kül oldu ,
Eski günler geçince, hatırlarsın beni.

Bir gün bir yabancı elinden tutar,
Sevdiğini söyler de yarı yolda koyar .
İçinde biriken bütün sözler susar,
Yalnızlığa düşünce, hatırlarsın beni.

Ne sâki teselli ne meyhane derman,
Bir kadeh içince kaybolur zaman.
Herkesin yanında olursun perişan,
Kendinden kaçarken, hatırlarsın beni.

Bir gün anlarsın ki sevmek emektir,
Her gülen yüz değil, her söz gerçek değildir.
Bir insanın gönlü oyuncak değildir,
Bir kalbin kırılınca, hatırlarsın beni.

gün gelir eski bir sokaktan geçersin,
Bir tanıdık sesle irkilip dönersin.
Dudaklarında yarım kalır bir isim,
Adımı duyunca, hatırlarsın beni.

Ne sitemim kalır ne de bir davam,
Bir gün biter benim de dünya kavgam.
Senden tek dileğim, yaşarken anlaman,
Bir gün geç kalınca, hatırlarsın beni.

Bir sabah duyarsın dönülmez haber,
İnsan dediğin de bir gün göçer.
O vakit ne pişmanlık ne gözyaşı yeter,
Bir mezar başında, hatırlarsın beni.

Ne sesim yetişir ne elim uzanır,
Ne de toprağın altında gönül uyanır.
Senin için artık her şey geç kalır,
Ben seni unuttuğumda değil,
Sen beni unutamadığında, hatırlarsın beni.