Ben sana ömrümün baharını verdim,
Sen bana zemheri yaşattın gittin.
Bir ömür sürerdi, bir günde bitti,
Sevdayı içimde kanattın gittin.
Ne büyük yeminler etmiştin hani,
Ne yıllar eksiltebildi seni gönlümden,
Ne yollar silebildi izini ömrümden.
Bin defa kırılmış olsam da sözlerinden,
Ben hâlâ sana vurgunum.
Bir ömür geçse de yüzünü görmesem,
Bir papatyanın beyazında sevdim seni,
öyle temiz, öyle sessiz, öyle içten…
Kimseler bilmedi içimde nasıl büyüdüğünü,
ben seni herkesten sakladım,
bir tek kalbime söyledim adını.
Bir ömür sakladım seni içimde,
Adını ellere sır edemedim.
Bin türlü sitem var benim dilimde,
Birini yüzüne söyleyemedim.
Gözlerin değince unuttum kini,
Sanma ki her seven ömrüne yâr olur,
Bir gün o güvendiğin eller de yorulur.
Gönlün incinir de gururun kahrolur,
Kıymetimi bildiğinde, dönersin bir gün.
Bir vakit uğruna dünyayı unuttum,
Ne kapını çalarım, ne de yolunu gözlerim,
İçimde kan ağlasam, yine de gizlerim.
Ben seni son nefeste bile güzel özlerim,
Hicran benim olsun, bahar senin olsun.
Bir ömür adını sakladım dilimde,
Bir gün ömrün geçer, hevesin biter,
Dost bildiğin herkes birer birer gider.
Bir vefalı yürek burnunda tüter,
Dar günün gelince, hatırlarsın beni.
Gün olur yüzüne gülmez aynalar,
İstesem de artık çıkmam yoluna ,
Gölge benim olsun, gün senin olsun.
İçimde bin kere yıkılsam, yıkmam,
Hasret benim olsun, dün senin olsun.
Bir sevda bıraktın bağrımda derin,
Söyle sevgili…
Bir insan kaç defa yenilir aynı aşka?
Kaç defa gururunu susturur,
Bir çift gözün hatırına?
Ve kaç defa gitmeye niyetlenip,
Yine aynı yürekte kalır?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!