Buz gibi soğukta güneşim ısıtırken
Umudu kalmayan bana umudu veren
Suskunluğuma ise diz çöktüren
Gönlümü fetheden bir kraliçe, sen...
Yalnızlık kalbime hakim olurken
Bulutlar ağlamaktan yorgunken
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta