Sen Sen o fincandaki İstanbul resmi,
Arkanda kızıl kıyamet bir sonbahar.
Dudakların kurumuş, alnın terlemiş,
Yüzünde, biraz sonra inecek akşamın
Tedirginliği var.
Sen o vazodaki tek beyaz karanfil,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




ben yanlızlığı seninle aldattım....
Güzel şiir, tebrik ederim. Kaleminiz daim olsun.
kovulmus seytan tabirleri sanki sevda bir seytan işiymiş gibi izlenim uyandırmakta.. belki terkedilmenin acısıdır bunu söylettiren..
istanbul bir sevdayı, karanfil ölümü, acı kahve(doğu deyimiyle mırra) hatır saymayı hatırlatır. fakat şeytan uymamış tüm bunlara...
Bu sıraladığınız beklenenler sevimsiz olsada kaçış var mı? Fakat çok güzel bir dille anlattığınızı belirtmek ister ve yüreğinden öperim kızım.
tebrik ederim Makbule hanım. çok güzel bir çalışma olmuş. başarılarınız daim olsun.
Serhat AYAN
Güzel olmuş,yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta