Her sabah otobüste karşıma çıkma Fıstık
Gözlerinle baygın baygın, benden yana bakma Fıstık.
Benden önce duraktasın,
Oturmazsın ayaktasın,
Sanki beni meraktasın.
Oğlan sana gel dedim,
Yine gelmedin,
Annen mi izin vermez;
Yoksa hiç mi sevmedin ?
“ Ağaca ismini yazdım,
Aldığım nefeste hep senin kokun,
Cayır cayır yanarım, hele bir dokun.
Varlığın Cennet’i anlatır bana,
Benden uzaklardaysan Cehennem yakın.
Desem ki sana, “ Haydi gel, durma “
Gel dedim bekliyordum, tereddüt ettin,
Kollarım açık kaldı, beni beklettin,
Bir gönül vardı bende, seninle dopdoluydu,
Neydi ki eksik olan, bırakıp ele gittin.
Bir gökyüzüne baktım, bir de denize baktım,
Gençliğimin başındayım,
Yetmişiki yaşındayım,
Bana rakip çıkartmıyor bu hayat,
Gençlik koşusundayım.
Zıplaya zıplaya kendime yol çizerim,
Alıverin bağlamamı çalmak istemem,
Ben buralara nazar eylemem,
Gönlüme gerçeğin gölgesi düşmüş,
Altına, gümüşe pazar eylemem.
Sahte olur insanların sevgisi,
Bir, iki, üç, dört bitmedi,
Beş, altı, yedi, sekiz yetmedi,
Dokuz, on, onbir, oniki oldu,
Onüç oldu hâlâ gitmedi.
Sahte hukuk düzeni artık yeter,
Ya Rabbim, yoluna kurban olayım,
Beni yolundan ırak eyleme,
Lutfeyle nurundan zerre alayım,
Aşkından bi haber, gafil eyleme
Seni öğrenmeye geldim aleme,
Benim sevda çiçeğim, senin bahçende açtı,
Kokusunu rüzgar aldı, yel vurup sana saçtı,
Bahçenin bülbülü ben, gülü sendin sevgilim,
O bahçenin kokusu, varlığıma ilaçtı.
O bahçenin kokusu, varlığıma ilaçtı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!