Cennet Kokulum Şiiri - Semih Eratlı

Benim sevda çiçeğim, senin bahçende açtı,
Kokusunu rüzgar aldı, yel vurup sana saçtı,
Bahçenin bülbülü ben, gülü sendin sevgilim,
O bahçenin kokusu, varlığıma ilaçtı.
O bahçenin kokusu, varlığıma ilaçtı.

Bahçendeki gülleri, koklamaktır muradım,
Bülbül her güle öttü, bense seni aradım,
Gönlüme ateş düştü, yaktı kavurdu beni,
Kokundur söndürecek, başka gül bulamadım.
Kokundur söndürecek, başka gül bulamadım.

Sen gül ol, gülistan ol, bense uçuşan arı,
Kokunu getirirler, severim rüzgarları,
Uçuşurum gün boyu, senin gülistanında,
Kalbim bir kovan olur, sana sunar balları.
Kalbim bir kovan olur, sana sunar balları.

Bir tatsan sana özel, hazırlanan balları,
Bana doğru eğilirdi, gülistanın dalları,
Ben sana vurulmuşum, benim Cennet kokulum,
Kalbimde süzüyorum, sendeki kokuları.