Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Doğaya insandan daha fazla zarar veren bir canlı yoktur. Bu ününü hemcinslerinde de uygulamaktan hiç geri kalmıyorda. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir, ağaç metaforu üzerinden insan ruhunun portresini çizmiş. Selvi; gururun, yalnızlığın, dayanıklılığın ve ölümün sembolü hâline kullanılmış. Şiirin en güzel tarafı, acıyı yalnızca anlatmaması; acıdan yeni bir beden, yeni bir kimlik yaratmaya çalışması şeklinde, çok güzeldi. Şairi ve kalemi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta