Kamerî aylarımızın sonuncusu,
Kurban Bayramıdır onun onuncusu.
İçinde hac mevsimini barındırır,
Sanki yeni doğmuş gibi arındırır.
Kur’ân’da var, yirmi dokuz yerde
Anlamına gelince; sır, perde.
Her ne kadar yapılsa da tefsir,
Son olarak Allah bilir denir.
Medyen’liler edilmiş Hakk’a davet,
Hazreti Şuayb’ın (as) risaletiyle,
Kimi hayır demiş, kimisi evet;
Kendisi karar vermek suretiyle.
Ey halkım, kulluk edin Rabbimize!
İdlib'te aklımız; gözümüz-kulağı mız,
Devam ediyor yürekten dualarımız,
Lime lime ediyor düşmanı ordularımız,
İlelebet dalgalansin şanlı bayrağımız,
Bizi ayakta tutan sağlam imanımız.
Kız çocuğu diri diri gömülür,
Masum yavru yaşayamaz ölür,
Bu cinayetler nasıl çözülür?..
Geldi peygamber, Muhammed (sas) adı,
İnsanlık merhameti tanıdı.
Kur’ân’da surelerin hemen başında,
Söylemen gerekir işinde, aşında,
Unutma günlük hayatın telaşında.
Besmele çekersen sonu berekettir,
Bu, Müslümana yakışan harekettir.
Duyuru yapılmış tüm ahaliye,
Ortaya konulmuş cazip hediye,
İstiklal marşımız yazılsın diye…
Ey Akif! Siz neden yazmıyorsunuz?
İyilikler gönlünde yelken açsın,
Açar kapıları; anahtardır bu.
Aklın kullanan kötülükten kaçsın,
Dikkat et adımına! ihtardır bu.
O’nun gibi iyiliği yayalım,
Yaz, iyilik hikâyeni!
Unutma, doğuş gayeni!
Hazır eyle sermayeni!
Ayrılmadan bu dünyadan,
İyilik hikayen olsun.
Gülümseyen gülen yüzün,
Söylediğin tatlı sözün,
Giderdiğin her bir hüzün,
Sadakadır Hakk katında.
İyilik sermayen olsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!