Takar iman maskesini,
İnanırım der münafık.
Duymaz Hakk’ın sesini,
Sözüyle düşmez muvafık.
Bir Yahudi’yle tartışmış,
Başına gelince felaket,
Anında hazırdır mazeret:
“Yalnız iyilik amacımız,
Ant içeriz, yok yalanımız.”
Tipik münafık zihniyeti,
Ashabın arasında da bazı,
Vuku bulmuş ufak-tefek sorun.
Resulle aşmışlar bu açmazı,
Hükmüne kıvırmamalı burun.
Tartışan davalık iki hasım,
Heva ve hevesinden konuşmaz,
Bilinir, en güvenilir kişi.
Kâfirde dahi kuşku oluşmaz,
Yalanla dolanla olmaz işi.
Öğüdü dinleyen bulur hayır,
Peygambere sevgi her zaman dorukta,
Hazreti Muhammed'e muhabbet dinmez.
Göremeyince hissederler boşlukta,
Daha yeni görüştüm- konuştum denmez.
Yoluna fedadır; can, mal, neyi varsa,
Cahiliyede kadının yoktu yeri,
İslâm’la buldu hak ettiği değeri.
Zulümler ve adaletsizlikler dindi,
Hukukî anlamda da haklar edindi.
Miras hakkında verilir birçok detay,
Eller olmalı tetikte,
Su uyur düşman uyumaz.
Bir olursak hep birlikte,
Gözlerimizi oyamaz.
Temsilcisi ol vahdetin!
Her gün katliam haberleri,
İfade edilir yüzlerle.
Nerde Müslüman liderleri?
Olmuyor kınayan sözlerle.
Filistin’im, Gazze’m kan gölü,
Mekke’de baskı ve işkence,
Müslümanlar arar bir çıkış.
Müşrikte alay ve eğlence,
Sonunda acı bir haykırış:
“Ey Resul, savaşa ver izin!
Hayır yap, git iyiye!
Uzak ol, sen kötüye!
Düşmeden üzüntüye,
Kulak ver “Âmentü’ye.”
İradesine göre
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!