Yılanın başı küçükken ezilmeli,
Düşmanın eline asla verme fırsat!
Savaş meydanında süpürüp silmeli;
Ayağına dolaşmasın asıl maksat.
Savaşırken düşme dünyalık peşine!
Kendi öz vatanından edildi tehcir,
Kırılacaktı elbet bir gün bu zincir.
Canından malından geçti, aldı ecir,
Dini uğruna hicret etti Muhacir.
Öğretti hem kardeşliği hem îsârı,
Umutsuzluk hiç yoktu, kalpleri dipdiri,
Ne ise olacaktı Rabbimin takdiri,
Muzaffer kıldı Allah, Ashâb-ı Bedir’i…
Kuvvetçe yetersiz, sayıca çok çok azlar,
Döküldü dillerinden en içten niyazlar.
Hak kitabın özüdür,
Olmazsa namaz olmaz.
Bu, Allah’ın sözüdür,
Asla yalan bulunmaz.
Bakın, ilk ayeti ne?
Gemiler yürütüldü karadan,
Bu olaylar değildir sıradan,
Yardım etti Mümine Yaradan…
Selam olsun güzel komutana,
Kazandırdı bu şehri vatana.
Bir olup birleşmişler,
Ölümü seyretmişler,
Kokuşmuş zihniyetler,
Bir leşmiş bu milletler.
Zulmü kendince mubah,
Allah; yüce, tek, bir,
Olamadık pek bir,
Temizlenmez bu kir…
Getir bari TEKBİR:
YÂ ALLÂHÜ EKBER…
Dağlarda barınacak kalmayınca inleri,
Ormanları yakmaya saldılar hainleri,
Ne söylesen anlamaz bulanmış zihinleri,
Adlarını koymuşlar; “ateşin veletleri.”
Ülkemin etrafı oldu maalesef yangın yeri,
Sayılı günler çok hızlı geçiyor,
Beklenen misafir geldi gidiyor,
Aciz kullar bağışlanma umuyor,
Sular gibi geçti vakt-i Ramazan.
İslam’ın şartlarından bir ibadet,
Şehadete var istek,
Resule verdi destek,
Olmadı asla köstek…
Ne sarsılmaz imandı!
Gençler bir kahramandı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!