Kimseler açıktan söylemedi bana
Yaşamımın sonunun
Çıkmaz sokak bir yol olduğunu
Sadece hissettim hisettirdiler
Gerçeğin hayalimi darmadağın eden
O yansız duygusuz akagelen soluğunu
“Kat çıkmak yasak kardeşim”
Yahu bina dikmiyorum ya buraya
Altı üstü bedenim beş on metre daha yükselecek
Gökdelenlerden hiç hoşlanmam zaten
İşim de düşmez oraya
Burası kamuya açık yer değil mi
Mor rengi sevmişimdir hep
Heralde sarılar satılık olduğu için
Almaya mı gücüm yoktu
Vermeye mi razı değildim
Morun bilumum tonunu tükettiğimde
Sarının kıymetini mi bildim
İnsan umuttur!
Bulunduğu anın
Mekan içerisindeki kesitinin
Etkimeli tepkimeli bilinçli varlığı içerisinde
Belirlenmiş belirsizliğin belirsiz belirlenmişliğin deryasındaki
Verili zamanda verili mekanda gerçekleşmiş bulunan
Uğultu ortası
Yalnız sıkıntılı
Gözlemlendiğini düşünen bir ben
Uğultu kenarı
Yalnız, gözlemleyen
Her an sevdaya düşmenin telaşında
Sevdasız yarınlara mahkum oldum
Yakınımı, ıraksak duruşlarla kovuştururken
Uzağımı, hep sımsıcak hayallerimle kavurdum
Serinliğini özledim uzağın, ulaşılmazlığını
Ulaşılmaya çalışılırken uğranılan durakları
Her gün içimde küçülen bir alev bu
Öyle ki yakında benden eser kalmayacak
Her gün içimde azalan bir duygu bu
Öyle ki düşlerim seni asla salmayacak
Dakikalara hapis oldu gençliğim
Dindiren yok ki acını, devşiren
İlle de varmak gerekmiyor
Döndüren yok ki yolundan, kevgiren
İlle de ha-(o) -şlanmak gerekmiyor
Gözyaşını süzmek için sevgiylen
Gidebileceğin yer
Soruların asla sorulamadığı
Gidebileceğin yer
Kendine dönüp bakamadığın
Gidebileceğin yer
Kalbinin sızlamadığı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!