Gördüğüm günlerden
Sevdiğim düşlerden
Andığım dünlerden
Daha fazlasın
Ve sen
Hiç bilmesen de
Sen yağmur olup aktın yüreğimden
Sızdın ellerimden
Süzdün ömrümü, tüketti
Sen yağmur olup aktın gözbebeğimden
Sızdın dillerimden
Tükettiğim bedenim
Terk ettiğim ruhum
Canlı bir robota dönüşmek değil sorun
Cansız bir robota ruh giydirmek hiç değil umurum
İkisi de ben ikisi de ben değil bir uçurum
Adını söyleme bana
Bi gün bi yağmur olup yağarım belki
Ufku açık engin deryalara
Dolu dolu
Bardaktan boşalırcasına bi sağanak gibi
Biliyorum her damlam
Denizinde, sadece bi kum tanesi
Bir gün çıkar gelirsin diye
Hiç ummadım
Ne pencereden baktım dışarı
Ama hiç uyuyamadım
Bil gül açar görürüm diye
‘Bırak da sesi olan söylesin’
Bırak da sözü olan bitirsin
Bırak da işi olan girsin
Bırak da düşü olan gitsin
Bırak da dönüşü olan gelsin
Bırak ırak olan da sevinsin
Bir biçimsel açılım sorunu
Görünmeyen kütlelerin yarattığı
Sahte bir sonuç mu bu
İstenmeyen bir çok şeyi
Kabullenme zorunluluğu
Dizginlenemeyen arzuların
Bir düş uzakta
Bir gülüş asır öncesi
Irmak ırmak dolanırken seyran
İlmik ilmik dokunur sevdan
Öyle birden dönmez
En sevdiğim aşk şarkısı
Hep söylenmiş
En sevdiğim kırmızı gülüm
Hep solmuş olandır
En büyük aşk hikayem
Dolmuş kuyruğunda
Bırakıp gideni bekleme
Sevdiğin bi hayal
Kalbinde öylece durmasına şaşırma...
Kov
Onla olan ümitlerini ki
Tohum bitmez umutsuz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!