Selçuk Paker Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Bir yiğidin destanını anlatayım, dinleyin.
Atasının yolundan giden idi Selçuk Paker.
Öyle bir heybeti var, nasıl tabir edeyim,
Düşmanı paramparça ederdi Selçuk Paker.

Sanki bir duvar gibi, betondan daha da sert,
Çeliktendi yüreği, Azrail’den daha mert.
Kurt bakışlı bir yiğit, ölümle eğlenirdi,
Savaşı düğün bilir, gülerdi Selçuk Paker.

Zalimin zulmüne dur diyen yiğit idi o,
Teröriste, haine, Azrail Selçuk Paker.
Halt etmiş, öldü diyen, senden benden diri o,
Türk’ün şanlı yurduna kalkandır Selçuk Paker.

Vatan borcudur bu, para pul ile ödenmez,
Selçuk gibi yiğitler bu yolda taviz vermez.
Destan yazar yiğitler, asla geriye dönmez,
Destanın okunacak, kurt soylu Selçuk Paker.

Bulunduğun yer nasıl bir yer, merak ederim,
Mete Han, Kür Şad, Timur oradadır, dilerim.
Atam Oğuz Kağan alnından öptü mü seni?
Bizlerden de bin selam götür be, Selçuk Paker.