Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Ati insana açık, lakin göze örtülü.
Gözler yırtıp atamaz atiyi örten tülü..!

(Van. Ocak 2025)

Yürek alevlenmezse, akıl tutuşur mu hiç.
Akıl tutuşmazsa arz şavkla buluşur mu hiç...

(Van. Ağustos 2024)

Ayır artık ruhunu; durma, kurtar bedenden..!
Hayır gelmez ruhunu bedene hapsedenden..!

(Van. Şubat 2025)

Beğenmeyince,
Yıllar yılı sevmeyince beni gözleri;
Karar verdim, aynaya bakmamaya...
Yani, gözleri(n)i yumdum aynaya...

(Van. Eylül 2018)

Düşmemek adına,
Girmemek adına senle aramıza;
Dönmüştüm arkamı,
Aylar önce dönmüştüm aynalara...
Döndüm şimdi yüzümü,
Aylardan sonra döndüm aynalara;

Sevince,
Beğenince beni gözleri;
Karar verdim, bakmadığım aynalara bakmaya...
Yani, gözleri(n)i açtım aynaya...

(Van. Eylül 2018)

Yine aynı şey oldu...
Dayanamadı
Ve içti yüreğim,
İçindeki yaşları içti gözlerinden..!
Yine tutamaz yüreğim,
Boşaltır o yaşları;

Sen bilirsin...
Kapıyı açmadın diye ne sitem,
Ne de ah ettim...
Kapı(m)ı çaldım
Ve dönüp gittim...

Ekilen ne tattaysa, biçilen de o tatta.
Her ne ekerse beşer, onu biçer hasatta...

(Van. Haziran 2024)

Sen bana karşı nasıl olduysan,
Ben de hep öyle oldum bana...
Hep sende, hep gözlerinde darıldım...
Ve hep sende,
Gözlerinde sarıldım bana...