Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Ey mümin, yatma..!
Mazlumun yüreğini,
Dilinin
Ve kalemin ucuna bağla...
Ve ağla dilinin
Ve kalemin ucundan,

Ağlıyorum ben,
Durmadan ağlıyorum;
Durma,
Sen de ağla mazluma..!

Ağla mazluma;

Ah yerde kalır mı hiç? Ceza geliyor elbet;
Kimisine geçici, kimineyse müebbet...

(Van. Nisan 2021)

Üşüştüler..!
Kimi eliyle,
Kimi diliyle,
Kimi de beliyle çekti sehpayı..!
Ve ahlâk terk edip gitti dünyayı..!

Ahlâk bir elzem değer, edep ahlâkın özü.
Edep ile belirir ahlâkın parlak yüzü...

(Van. Ekim 2024)

Ahlâk toprak, itibar ahlâkta biten yaprak.
İtibar biter mi hiç, ahlâk olursa çorak?

(Van. Ocak 2022)

Her beşerin ahlâkı, vicdanı nispetinde.
Bir vicdan yoksununda ahlâk çöp sepetinde..!

Kâinat sır deryası, onda ne sırlar saklı.
Ama akıllar âmâ, dünyalık tuttu aklı..!

(Van. Şubat 2025)

Dünyalık tuttu aklı, akıl göremez oldu;
Hakikate uzanan yola giremez oldu...

(Van. Ağustos 2024)

Akıl her daim ondan, yürekten alır odu;
Alıp yürekten odu, ışıtır bütün yurdu...

(Van. Ağustos 2024)