Seklem Seklem Acı Şiiri - Mustafa Erkenekli

İnsanoğlu bir kere düşmeyegörsün aşka,
Gözleri hiç kimseyi göremez ondan başka.

Boşa gider diyerek gönlün çektiği emek,
Sevmekten daha zordur sevdiğini söylemek.

Söylemeden sevince kişi canını adar,
Söyleyip kaybetmek var ömrün sonuna kadar.

O nedenle âşıklar severler orgun orgun,
Şikâyeti bilmezler gönül düşse de yorgun.

Yârini göremezse hüzünler vermez aman,
Tabiat buza keser durur adeta zaman.

Yalnız uzaktan bakıp kolay değil avunmak,
Ancak aşkla mümkündür can alanı savunmak.

Âşığın gözlerinden yaş yerine yâr akar,
Neylersin yâr da gider başka birine bakar.

Artık o günden sonra saklanır köşe bucak,
İster ki bir an önce canı çıksın çabucak.

Çünkü hayat böyledir, yol alır akışında,
İnfaz gizlidir yârin alaycı bakışında.

Acısıyla sıktıkça tümden dökülür dişi,
Ölümden de beterdir sevgilinin gidişi.

Mecnun olup dolaşır gurbeti karış karış,
"Canımı al" der amma cevap bulmaz yakarış.

Zamanla kocayınca tutmaz olur eklemi,
Sırtına mekân kurar acıların seklemi.

Gerçeği anlayınca dökülür akıl tası,
Karşılıksız sevmektir onun bir tek hatası.

Ömrünün son deminde hastalıkları onmaz,
Öyle viranedir ki baykuşlar dahi konmaz.

Üç-beş omuz üstünde kucak açar ona sin,
Okuyanı bulunmaz ne Fatiha ne Yasin.

24.01.2022 - Malatya