Yaşlandıkça dostlarının mezarını görmeye başlar insanların çoğu
Savaşın olduğu ülkede çocuklar,oyun arkadaşlarının mezarlarını değil parçalarını görüyor
Artık ölüm bir bitiş değil başlangıç oluyordu bizdekine karşılık
Ah gökyüzünü oyun alanı yapan çocuk
O gün yakındır artık
Gölgemiz kısalıp uzarken
Ömürden bir gün geçiyor
Günün sonunda yorgun bir beden
Çilesi bitmeyen yarın kalıyor
Parmaklarımız yavaşlarken
Biz ruhu severiz nefsi değil,bedeni değil
Hakkı duymazlar batıla taparlar
Bizi deli sanarlar lafımızı dünyalik sanarlar
Hep atartutarlar bizi kendileri gibi sanarlar
Dillerinde bir adamlık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!