Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

Oysa haykırıyordu deniz
Sen onlara medcezir diyordun
Sana yaklaştığında kaçıyor
Gittiğinde arkasından bakıyordun

Mevsimlerden kışın
Ne kadar süreceğı meçhuldür
Belki bir an
Belki her dem

Güneş doğduğu doğrudur
Lakin batıdan
Herkes kendi derdine düşmüş
Korkarım seni yarı yolda bırakmaktan

Ah âmâ gözlerim

Ayrılık
Ama neyden ?
Gelecekten mi,
Şimdiden mi,
Yoksa bitmiş dünden mi ?
Hiç bilmeden,

Çöp kutusu büyük
Mücevher kutusu küçük olur
Bazen en değerli şeyler en az yer kaplayanlardır
En derin anlamlar çoğu zaman en yalın biçimlerdedir

Küdüsü düşünemiyorum
Gözlerim kapalı
Kulaklarım tıkalı
Dilim tutuk

Elimde zeytin dalı

Ben artık bunları duymak ya da görmek istemiyorum
Her şeyden sıyrılmış yalın bir yaşam istiyorum
Mekke'yi fethetmişiz
Lakin Kabe'yi putlardan arındırmamışız

28.04.23

Sana ateşle harmanlanmış
Bir çiçekle geldim
Kimse bakmazdı
Kül olmuş yapraklarıma

Gül olsam herkes koklardı

İnsan,

Bir fotoğraf için bin poz verir de

Bir cümle için bir kere düşünmez.

Sen nâzlı bir çiçeksin
Bizim ele gelmezsin
Felek işler çarkını
Hem buz hem de âteşsin